Fam. Cerianthidae ( Fotoĺs uit eigen aquarium)

Mijn collectie in een vuil, minder sterk verlicht gedeelte, van het aquarium. Hier doen ze het al jaren prima.

De familie Cerianthus ( wordt onterecht vaak als een anemoon gezien) omvat vijftig soorten. Sommige soorten kunnen een "stamhoogte" bereiken van ruim 70 cm. De soorten die regelmatig ge´mporteerd worden zijn de kleinere soorten die ongeveer een "stamlengte" bereiken van ongeveer een 10 cm. Het zijn typische bodembewoners die zich in de bodem ingraven en een koker bouwen waarin ze in geval van gevaar kunnen terugtrekken. Onder het zand kan de koker een flinke lengte bereiken. Ze kunnen zich ook verplaatsen wanneer ze bv in het aquarium niet op de goede plaats staan. Wanneer ze echter onder voor deze dieren erbarmelijke omstandigheden gehouden worden kunnen ze zelfs hun koker verlaten en door de stroming worden verplaatst tot ze zich weer ingegraven hebben en een nieuwe koker hebben gevormd. De meeste soorten zijn Hermaphroditen, d.w.z. dat hertzelfde dier zowel manlijke als vrouwelijke voortplantingsproducten produceert. De eitjes en zaadcellen ontwikkelen zich niet tegelijkertijd in het dier zodat zelfbevruchting niet plaatsvindt. In het aquarium zal het vermeerderen zelden tot niet voorkomen. Ze komen in praktisch alle zeeŰn voor, zowel tropisch als koud water. Ze kunnen sterk netelen en zijn schrikachtig. De meeste ge´mporteerde Cerianthussen zijn prachtig van kleur en meestal tweekleurig. Ik heb zelf paarse dieren met een oplichtend groen hart, oranje met groen hart, geel met zwart hart en wit met groen hart.

 

Ik beperk me tot het beschrijven van de tweekleurige klein blijvende soort, tot ongeveer tien/15 cm hoog met tentakels van ook ongeveer een tien/15 cm die onder de naam Cerianthus sp. het meest in de winkel te koop is. Niet geschikt voor de beginnende aquariaan en dat is niet omdat ze moeilijk te houden zijn ,in tegendeel, maar omdat u rekening zult moeten houden met aan aantal zaken.

Determinatie is blijkbaar moeilijk voor de handel en de juiste benaming is moeilijk aan te komen

Deze dieren hebben zoals u waarschijnlijk al begrepen zult hebben een dikke zandbodem nodig bestaande uit een klein korrelige zandlaag om zich in te kunnen graven. Ik hoor u nu denken maar zoĺn dikke zandlaag bestaande uit fijn zand is toch slecht voor een aquarium? Zuurstofloze omstandigheden, zwavelvorming enz.

Ik heb in mijn aquaria al ruim dertig jaar een zandlaag van ruim tien cm bestaande uit fijn koraalzand. Op het forum ben om die reden in het verleden afgeschilderd als iemand die geen verstand van zaken had en nog erger. Wees gewaarschuwd er wordt veel onzin gepubliceerd op diverse forums vooral door liefhebbers die net een aquarium hebben aangeschaft en denken dat ze nu alles ( beter) weten. Deze laatste categorie meent dan ook nog ( foutieve) commentaar te mogen/kunnen geven.

Mensen die mijn webpagina bekeken hebben www.zeeaquarium.me hebben daar o.a. kunnen lezen dat ik met een paar biologiestudenten van de Universiteit Wageningen onderzoek heb gedaan naar het functioneren van biofilters en het leven in zandlagen. N.a.v. die opgedane kennis ben ik dikke zandlagen gaan gebruiken om zandanemonen en Cerianthussen te verzorgen en om als bio-filter te gebruiken. Ik heb er alleen maar voordeel bij gehad.

Zijn deze dieren nu houdbaar in het aquarium en waar moet u rekening mee houden als u deze prachtige dieren wilt houden.

Even een paar fabels uit de weg helpen. Deze dieren moeten enkel in een speciale bak worden gehouden. Dit is het verstandigste maar niet noodzakelijk. Cerianthussen leveren wel een risico op m.b.t. o.a. nieuwe vissen. In mijn aquaria waarin Cerianthussen leven ( in mijn bak van 200 cm thuis staan er 8 zonder problemen) bestaat mijn dierbezetting uit o.a. pitvissen, lipvissen, garnalen, zeesterren, slakken en heremietkreeften en hebben de Cerianthussen nooit problemen gegeven . Hoewel een ding moet wel gemeld worden. Wanneer het licht plotseling zou uitvallen en er een schrikreactie ontstaan kan het voorkomen dat er een vis in de tentakels terecht komt en zich zodanig beschadigd dat het komt te overlijden. Ook bij het inzetten van nieuwe vissen ben ik door een schrikreactie en het  najagen wel eens een visje kwijtgeraakt. Maar dat is in die dertig jaar misschien een keer of twee, drie gebeurd. Dieren die langere tijd in een aquarium leven kennen de situatie en houden rekening met de omstandigheden. Naast mijn acht Cerianthussen staan er ook nog negen tapijtanemonen zonder problemen in de bak en daar houden de overige dieren ook rekening mee.

.        

Plaats in het aquarium

Ik heb al vermeld dat u deze dieren een dikke zandlaag van minstens tien cm fijn zand moet kunnen aanbieden wilt u deze dieren onder goede omstandigheden houden. Ze verplaatsen zich dan niet en kunnen heel oud worden. Ik heb exemplaren die al ruim dertig jaar in een aquarium staan. Een redelijk vuile omgeving (Detritus) is niet schadelijk maar m.i. zelfs juist goed voor deze dieren. Ik denk dat het voor de opbouw van de koker zelfs een positief effect heeft.

V.w.b. de verlichting het volgende.

Deze dieren staan in de natuur in de bodem afhankelijk van de soort, vanaf 5 meter tot zoĺn dertig meter voor zover bekend. Mijn ervaring met de ge´mporteerde dieren is dat ze zeker niet in het (felle) licht moeten staan. Bij mij staan ze aan de zijkant van het aquarium, een bewust redelijk vuil gedeelte, waar de verlichting is afgeschermd. De dieren die te dicht bij de verlichting stonden kropen naar de donkere zijkant van het aquarium.

Temperatuur.

De ge´mporteerde tropische exemplaren houdt ik op 24 tot 25 graden, de temperatuur van mijn aquarium, met uitschieters in de zomer naar 27 graden.

Voedsel.

Deze dieren die ( m.i. onterecht) bekend staan om het feit dat ze vissen verschalken, moeten m.i. niet met grotere brokken voer gevoerd worden. Ik voer ze om de dag met een voederspuit. Ik spuit een theelepeltje Artemia, Cyclops en/of Mysis vlak bij de Cerianthus in de stroming zodat de tentakels niet aangeraakt worden. Raakt u een tentakel aan dan ontstaat er een schrikreactie en trekt het dier zich net als een kokerworm razendsnel terug in de koker. Grotere brokken komen vaak later onverteerd weer naar buiten of worden niet opgenomen. U kunt het eigenlijk wel aan de doorsnede en het aantal van de tentakels zien dat de tentakels gebruikt worden voor het vangen van kleine prooidieren. Helaas staan veel soorten sĺnachts open om plankton te vangen en trekken ze zich overdag terug in hun koker bij gebrek aan voedsel om te vangen. U kunt ze omschakelen". Doordat u ze overdag, als ze toevallig even open staan, direct te voeren. Ze wennen daaraan en staan dan n.v.v. tijd ook overdag open. Bij mij staan ze dag en nacht open na een leerperiode, hoewel ze s'nachts wel langere tentakels hebben.

Aanschaf.

  • Koop deze dieren in de koker en als u de kale lichaam van het dier kunt zien controleer dan of het uiteinde van het dier een niet beschadigd puntje heeft. Heeft het dier een beschadigd uiteinde dan is het ten doodde opgeschreven. Maak een kuiltje in het zand en plaats daar de Cerianthus in. Het lichaam mag best een beetje horizontaal liggen het maakt zelf een geschikte koker aan. Maak het kuiltje dicht en zorg dat het tentakelgedeelte van het dier net boven het zand uitkomt.
  • Deze dieren kunnen geen sterke stroming verdragen maar moeten hun tentakels rustig op en neer kunnen bewegen, zonder dat deze plat komen te liggen, tot bijna stilstaand .

                         Let op de tentakeltoppen. De stroming is hier in orde.

Het zijn m.i. prachtige dieren die uitstekend te houden zijn en weinig eisen stellen. Houd rekening met wat u hier gelezen heeft en geniet van hun fragiele schoonheid.

Tenslotte nog een opmerking. In de loop der jaren heb ik de indruk gekregen, maar het is slechts een indruk en ik heb geen echt bewijs, dat bepaald anemonen ge´rriteerd worden door de aanwezigheid van (te veel) Cerianthussen in het aquarium. Vrij komende netelcellen??? Wilt u meer info dan mag u natuurlijk contact met me opnemen.

Jacques van Ommen